...........................~ ? ~.............................

සඳක් වගේ පායා බැස ගියා..
සුවඳක් වගේ දැනිලා ඈතට ගියා...
පිනි බිඳුවක් වගේ සිසිලවී සැගවි ගියා....
සිහිනෙන් වගේ පෙනිලා නොපෙනී ගියා......
දේදුන්නක් වගේ වර්ණවී බොදව ගියා....
රළ වගේ වෙරළ සිප ආපසු ගියා...
ගීයක් වගේ ඇසිලා නෑසී ගියා..

.. අවිදු අඳුර දුරලූ නුවණ පහන නිවුණා..

මුලු විශ්වයටම

ජීවය දෙන

අහස් කුස සිපින

මහා රුක්ෂයෝ

මුලින් උදුරා

බිම හෙළති

වැඩගම්මකට නැති

මහා බොල්

සැඩ සුළන්

සිත් පිත් නැතිව.

....පිළිම....

කාක්කන්

වසරු හෙළුවද

ගල් පිළිමය

නිරුත්තරය......

උවැසියන්

මල් පුදා

වැන්දද

ගල් පිළිමය

නිරුත්තරය

ifo++

.....ඔබ සැමට ආරාධනා.....

??? ?.. . ඔබ . ..? ???

ඇසින් නොව
ඔබ
සිතින් දකිමින්…...
ඔබ ?
සොයා සිත
දුර ගිහින්……
කුමරියයි
ඔබ ?
මසිත සනසන
එනු මැන
පියවි ලොකෙට
එතෙක් මා
හිදිමි
ඔබ ?
එනතුරා......

..........අතහැරීම..........

සිප් සතරින් එතෙර වීමට

මාන බලමින් සිටි

ඈ

පසු පස

මම

බෝ දුරක්

ඇවිද ගියෙමි ....

නැවතුණෙමි

මම

ඇය

නොනැවැතිණ

මවෙත එන්නට

ඇයට

බැරි නම්.............

යන්න ඈතට !

මුසපත් නොකොට

මා සිත !

නොබලමි මින් මනත

තවදුරටත්

ඇය දෙස .

....................අසරණයෝ....................

කුසට අහරක් නැතිව

කයට දුහුල් සළු නැතිව

ගිනි අව්වට වේලි වේලී

මහ වැස්සට කඩ පිල්යට

මහතුන් හට දෑත යොමමින්

ඇණුම් බැණුම්....

රැවුම් ගෙරවුම්....

අපහාස උපහාස....

නොමද ලබමින්

අපා දුක් විදින්නේ

කිම්ද ?

නුඹ කළ අකුසල.